zur Navigation springen

100 Sekunden Platt : Wat de Lüüd so seggt

vom

Der plattdeutsche Volksmund ist reich an schönen Sprüchen. Marianne Ehlers hat einige herausgesucht.

shz.de von
erstellt am 01.Mär.2013 | 04:55 Uhr

En Schuuvkoor vull Glück hölpt mehr as en Wagen vull Verstand.
De nich will dieken, mutt wieken.
Doon is en Ding, snacken köönt wi all.
Wat hebbt wi doch för feine Snacks in uns plattdüütsche Spraak! Dor is dat Enn vun weg. De bringt dat op den Punkt, wo de Wetenschoplers villicht en dicke Book över schrieven worrn - man hier is dat mehrstiets blots een Satz, un dor stickt denn allens binnen, wat so passeert oder passeren kunn in uns Leven, wat uns hölpt, mit allens kloor to warrn un so wieder.

Un meist stickt dor ok en Barg Swienplietsches binnen:
Dat harr ik nich dacht, see de Buer, do weer he vunt Peerd fullen.
He is so klook, he kann Kohschiet in Düüstern rüken.
Wenn he so lang weer as dumm, denn kunn he ut de Dackrünn supen.
In Kööm versuupt mehr Minschen as int Water.
Kinner un dune Lüüd seggt de Wohrheit.
Beter is beter, see de Snieder, do smeer he sik Botter op den Speck.
Wokeen sik ton Pannkoken maakt, wart dorför opeten.
Un ganz allgemeen gellt, dat schall nich vergeten warrn:
De Minsch warrt jümmer to fröh oolt un to laat klook.
Düssen Snack köönt wi ja fein bruken: in de Leev, in de Wertschop, bi de Arbeit, in de Politik - passen deit he meist överall.
Man en beten rumsimmeleren mutt ik denn doch över düssen Snack:
Nu fangt de Leev an, see de Deern, do küss se de Katt.
Wokeen noch en so en feinen Snack kennt, schall em mal tostüern an Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund.

zur Startseite

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen