100 Sekunden Platt : Oktober-Gedicht

Ein kühler Herbst lässt unsere Gedanken schweifen - ein schönes Gedicht gehört dazu, meint Marianne Ehlers.

shz.de von
26. Oktober 2012, 11:49 Uhr

Un nu haalt wi uns Böker vör. Veel hett sik ansammelt över de letzten Maanden, wat noch leest warrn schall un will. Freut wi uns op spannend Romaans un Geschichten, mit en feine Tass Tee dorbi, kommodig opt Sofa. Man kiek mal, hier is noch dat schöne Gedichtbook - dor köönt wi ok noch mal en beten snuven.
Ach, wat finnt wi denn dor? En ole Gedicht vun Richard Giese:

Letzte Rosen

Wedder blöht de letzten Rosen, lüchten root, so root,
un vertelln vun Glück un Leven,
hitt un groot, so groot. -

Doch de blassen Sünnenstrahlen
unken al vunn Dood,
un de Wind sien lies Gefluster
snackt vun Led un Noot.

Spöökt vun Winter, Storm un Gräsen,
Küll un Ies un Snee
un dat Rosenglück un Leven
nu bald doot un twei. -

Wedder blöht de letzten Rosen,
lüchten root, so root,
doch veel heller noch un hitter
brennt mien Leev, so groot!

Nie nich warrt s vergahn un starven,
würr t ok Nacht, so swart,
wenn de Rosen ok verblöhen,
blifft doch jung mien Hart!


Oktober-Gröten mit letzte Rosen vun
Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen