100 Sekunden Platt : Harvstgedanken

Im November überfällt uns Menschen manchmal die Traurigkeit - aber sie vergeht wieder, so Marianne Ehlers.

Avatar_shz von
30. November 2012, 10:16 Uhr

Jedes Johr um düsse Tiet hebbt vele Lüüd so kruse Gedanken. Se sünd trurig un weet nich so recht worüm egentlich. Dat is morgens so düster bit Opstahn, in de Stuuv is dat so koolt - un buten ruust en Novemberwind. De brunen Blääd liggt int Treppenhuus, op den Goornstieg rutscht een meist ut, an den Appelboom hangt blots noch trurige Resten. Ach, wat is dat doch allens so ahn Freud un Licht!
Kann ja blots beter warrn - so seggt de Optimist un maakt sik helle Gedanken.
Man liekers is dat för velen nich eenfach, över düsse Weken to kamen. To dat Weder un dat Düstere kümmt de Truer över de Minschen dorto, de vun uns gahn sünd. Ok wenn dat al wat länger her is, jüst nu hangt sik dat Hart mit Lengen an de Doden.
Morgen gah ik eerstmal nan Karkhoff un bring den Graffsmuck hen. Fein süht de ut, mit bunte Beeren, Gras un Moos. Hett de Goornersche goot henkregen, so dünkt mi dat. Jüst so gefallt mi dat, so wull ik dat hebben. Ik kann mi doröver freuen - un villicht kennt de een oder anner ok düt Geföhl.
All de leven Minschen, de wi verloren hebbt, dükert op in uns Gedanken - jüst nu, wenn dat buten so rusig is un morgens keen Sünn dör uns Finster schienen deit. Wi schullen dat tolaten un na dat Helle spören. Dat is noch dor, ganz seker - un bald kriggt dat wedder Bavenhand. Denn kiek doch mal to, achter den Karktoorn blänkert al en Sünnenstrahl.
Un binnen in höört wi schöne Musik, de trööst un goot deit. Un süh, de krusen Gedanken sorteert sik un warrt en beten wat glatt.
November-Gröten vun
Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen