100 Sekunden Platt : Advent, Advent

Marianne Ehlers hat viel Freude daran, in ihren plattdeutschen Weihnachtsbüchern zu blättern. Hier präsentiert sie ihre liebsten Texte.

Avatar_shz von
30. November 2012, 10:16 Uhr

Nu sünd wi ankamen in de Adventstiet - un för keen Tiet int Johr gifft dat soveel schöne plattdüütsche Gedichten as to Advent un Wiehnachten. So wöllt wi denn nu in de tokamen Weken en beten in uns Wiehnachtsböker blädern un uns över de olen Texten freuen.
Kiekt wi doch mal na de Riemels för de Lütten:
Wiehnachtenavend,
denn geiht dat na baven,
de klingelt de Klocken,
denn danzt all de Poppen,
denn piept all de Müüs
in Grootvadder sien Hüüs.
Oh, ja, dat kennt wi ut de schöne ole Kinau Geschicht vun den brunen Schimmel!
Wiehnachtsmann,
kiek mi an,
en lütte Deern bün ik man,
veel vertellen kann ik nich,
Wiehnachtsmann vergeet mi nich.
Süh, eenfacher lett sik nich verkloren, wat de Lütten so anröögt in düsse Tiet. Fröher harr de ole Wiehnachtsmann ja mitünner ok den Roop weg, dat he mal en Kind mitnehmen wull. Hier hett he dat blots op de Groten afsehn:
Sünner Klaas, de grote Mann,
kloppt an all de Dören an.
Lütte Kinner bringt he wat,
Grote stickt he in en Sack.

Un af un to schall de Wiehnachtsmann ok in Hamborg to sehn ween:
Wiehnachtsmann, steek de Lichter an
opn Steendamm, dat ik sehn kann.
Puust se wedder ut, fall ik op de Snuut,
stickst se wedder an, büst n goden Mann.
Angst mööt de Lütten wohrraftig nich hebben:
Wiehnachtsmann, kennst du mi?
Ik bün gornich bang för di!
Vadder seggt, du sleist mi,
Mudder seggt, du eist mi,
un ik glööv, wat Mudder seggt:
dü bust doch en goden Knecht ...!
Gröten ton ersten Advent vun Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen