zur Navigation springen

100 Sekunden Platt : Wuddeln, Kohl un Appeln

vom

Erntedankfest unter Nachbarn, was kann es Schöneres geben, meint Marianne Ehlers.

shz.de von
erstellt am 05.Okt.2013 | 06:00 Uhr

Flensburg | Mien Naver süht mi in’n Goorn arbeiten un röppt över den Tuun: „Na, wöllt wi bald mal Oorndank fiern? Ik spendeer dat Beer!“ He nu wedder – söcht doch blots en Gelegenheit, mit mi tosamen en Beer to geneten.

 „Du, wenn in uns Goorns allens riep is, köönt wi doch al mal danken,“ swöögt he. En halve Stünn later sitt wi bi Dröög un Natt – also bi Wust un Beer – buten ünner den Appelboom un dankt. Dat heet, egentlich eet un drinkt wi, man dat is doch ok en Form vun Danken. So hebbt wi uns dat torecht spikeleert. „Segg mi mal, wat hett dat egentlich op sik mit dat Oorndank fiern?“

Dat is en ole Geschicht.

Fröher, lang ehr de Christen op den Plaan kamen sünd, hebbt de unglöövschen Heiden al Oorndank fiert. Se hebbt ehr Götters Dank seggt för all dat, wat op de Feller wussen is un wat ehr hölpt, nich to hungern. De Christen hebbt düsse Traditschoon övernahmen un sogor en richtigen Fierdag dorvun maakt. Meisttiets an den ersten Sünndag in’n Oktober warrt de Karken mit allens ut Goorn un Feld smuck maakt – mit Wuddeln, Kohl un Appeln un all sowat. Un denn warrt Dank seggt in de Gottsdeensten. Wiel dat düt Thema ok al de ganz Lütten verstahn köönt, sünd Kinnergoorn- un Grundschoolkinner dorbi. So is dat en karklich Fest för de ganze Familie. De Paster predigt över den Dank – un de Gemeen singt ehr Dankleder dorto.

„Du weetst Bescheed,“ löövt mien Naver mi. Un denn snackt wi beiden noch en Stoot. „Wi köönt heel un deel dankboor ween, oder wat meenst du?“ sinneert mien Naver. „Ja, dat köönt wi,“ segg ik un drink mien Oorndank-Beer ut.

zur Startseite

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen