zur Navigation springen

So spricht Schleswig-Holstein : Dat reine Swien

vom

In Geschichten sind Schweine gelegentlich auch mal sauber, das hat Marianne Ehlers erlebt.

Gifft dat sowat, en reine Swien? Ja, in de Geschicht, översett vun Brigitte Fokuhl, frie na Jan Mogensen sien Book „Das Sauberschwein“ .  Nu höört wi en lütten Utsnitt ut de Geschicht:

 Herr un Fru Swien, de harrn enen Söhn mit Naam Lüttswien. Se harrn em bannig leef un wullen blots dat Beste för em. Aver mit een Saak kunnen se sik nich affinnen. Lüttswien müch keen Schiet an sik un üm sik hebben. Elkeen Morgen worr Lüttswien in enen Emmer vull Mudd steken. Naher müss he schietige Wäsch antrecken un kunn denn na buten to’n Spelen. Gediegen, ofschoonst he männichmal nich lang vör de Döör ween weer, keem he rein un püük wedder rin. Sien Öllern kunnen nich begriepen, woans dat togüng.

As dat mal bannig still in Lüttswiens Stuuv weer, sleek sik sien Mudder ran, keek dörch de Döör un verfeer sik. Lüttswien seet vun Kopp bet Foot inseept in de Baadwann. Fru Swien harr Möh un bruuk veel Tiet, üm ehren Söhn wedder schietig to kriegen. Liekers röök he noch poor Daag later na Seep.

Un so geiht dat munter wieder in de Geschicht. De Öllern un Grootöllern

maakt sik Sorgen um den Jung, dat he nich so weer as de annern. Eerst in de School begrippt de dat un kriggt de Kurv:

De Stuuv seeg liekso ut as en Swienstall. Vadder Swien kunn dat aver gor nich begriepen, as Lüttswien wedder mit en Lepel an’n Disch seet. Wat schull denn düsse Quatsch mit den Lepel? Op eenmal stünn Lüttswien op un batsch düchtig mit dat Dings op sienen Töller rop, un dat Swienfoder verdeel sik in de hele Stuuv sogor bet an de Deek.

Lüttswien weer even doch en echt Swien.

zur Startseite

von
erstellt am 07.Sep.2013 | 09:27 Uhr

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen