100 Sekunden Platt : Wöör för de Seel

Marianne Ehlers ist Diplom-Bibliothekarin und Plattdeutsch-Expertin beim Schleswig-Holsteinischen Heimatbund.
Marianne Ehlers ist Diplom-Bibliothekarin und Plattdeutsch-Expertin beim Schleswig-Holsteinischen Heimatbund.

Es geht uns gleich viel besser, wenn wir im Pflegefall unsere eigene Sprache hören und sprechen können – davon erzählt Marianne Ehlers.

shz.de von
14. Juni 2014, 06:30 Uhr

Wenn wi oolt warrt, löppt nich ümmer allens so wieder, as wi Minschen dat wennt sünd. Krankheiten stellt sik in, dat Lopen fallt swoor, dat Denken funktschoneert mitünner nich mehr so as fröher. Wo goot is dat denn, wenn de Lüüd um uns rüm de vertruute Spraak snacken köönt. Denn geiht uns dat glieks veel beter.

Maandagmorgen Klock halvig negen. Dat lütt Auto vun de Diakonie rullt to Tiet op den Hoff. Mit en vergnöögt „Moin“ kümmt de junge Plegersch Annika  Mommsen to de Huusdöör rin un geiht glieks wieder na de Slaapstuuv.

Marie Jansen. liggt noch in’t Bett un luert op Annika. Siet en poor Maanden bruukt se Hölp bi’t Opstahn, Waschen un Antrecken. De olen Knaken wöllt nich mehr so. Nu kriggt se Pleeg – un dat hölpt ehr düchtig in ehren Alldag.

Jung un Oolt verstaht sik allerbest: Marie Jansen kann „ehr“ Spraak mit ehr junge Hölpersch snacken. Ehr Leven lang hett se Platt snackt – un mit Annika geiht dat ok. De maakt sik glieks an de Arbeit, hölpt Fro Jansen. hooch un fraagt ehr, wat se goot slapen hett. „Mutt ja,“ kümmt de Anter, so dull weer dat nich mit de Nachtroh.

 

Flink un ümsichtig kümmert Annika sik üm de Pleeg vun Lief, Arms un Been. Blangenbi vertellt de beiden sik wat. Annika hett en niege Geschicht vun ehren Hund – de beiden lacht tosamen. Dat frische Tüüch liggt al praat, dat duert nich lang un Fro Jansen is nu smuck för den Dag.

Denn mutt Annika wieder op ehr Tour. Se strakelt Fro Jansen noch eenmal över den Arm un wünscht ehr, dat se goot över den Dag kümmt. „Dat will ik versöken,“ smuustert Marie Jansen un strahlt de junge Fro an. De winkt ehr noch eenmal to un röppt: „Bit morgen denn! Ik bring mal en Foto vun mienen Hund mit!“.

Rut is se – de Wöör för de Seel hangt noch in de Luft.

Sinnig Gröten vun

Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen