100 Sekunden Platt : Niklaus un anner Lüüd

Marianne Ehlers erzählt und singt von gefüllten Tellern und Schuhen. Verantwortlich dafür ist der Nikolaus, der für jeden in der Familie etwas dabei hat.

shz.de von
30. November 2013, 06:30 Uhr

Bald is Niklausdag – ja, jüst düsse Dag, an den de Kinner den Stevel opstellen doot, an'n Avend vörher. Un denn schall dor över Nacht richtig wat rinfüllt warrn. Vun den Niklaus oder ok vun en anner Gestalt, keen kann dat weten. In mien Kinnertiet keem en Schoh in't Finster – un mitünner weer dat ok en Töller för söten Kraam, Appeln, Nööt un Fiegen. Un glieks fallt uns de Geschicht vun Rudolf Kinau in: „Mien bunte Töller“. De stünn op den Herd, dormit de Niklaus dörch den groten Schosteen wat rinsmieten kunn.

Un noch wat fallt uns in: dat ole Leed vun den Niklausavend. Un süh an, düt feine Kinnerleed gifft dat mit en plattdüütschen Text.

Laat uns man tofreden sien,
denn de Ni-ko-laus keek in.

In mien Schoh, wo kunn 't angahn,
leeg en Swien ut Marzipan.

Broder Hans, de kreeg en Book,
nu warrt he noch mal so klook.

Süster Emma kreeg en Popp
mit en blonden Lockenkopp.

Un uns Mudder kreeg en Pann,
glieks fangt se to braden an.

Vadder, de weer in de Kniep,
doch he kreeg en Tabakspiep.

Hund un Katt hett he wat bröcht,
Knakens, de noch lang wat döcht.

Nu is unse Huus vull Glück:
jeder kreeg en lütte Stück.

Un an't Enn vun jede Stroph hebbt wi denn den schönen Refrain mit: Lustig, lustig, trallalalala, Niklaus, de weer wedder dor,Niklaus, de weer wedder dor.

Also, ik mutt seggen, düt Leed gefallt mi op Platt veel beter as op Hoochdüütsch. Worüm? Nu, jedereen kriggt wat af, de ganze Familie un nich blots een! So schall dat doch ween!

Niklaus-Gröten vun Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund.

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen