zur Navigation springen

100 Sekunden Platt : Küselwind

vom

Das ist dieser besondere Wind, der im Herbst die Blätter genau dorthin weht, wo sie nicht liegen sollen. Das meint Marianne Ehlers.

Op eenmal is de Harvst dor. Vör en poor Daag weren de Bööm von smuck un bunt – un nu fallt allens daal. Blääd överall, op den Footstieg, op de Straat, in'n Goorn. En beten trurig bün ik ja denn ümmer, denn nu kümmt de düster Tiet in't Johr.

Man ik maak mi an de Arbeit, feeg mien düster Gedanken weg un de Blääd tohoop. Later will ik ehr an de Kant in'n Goorn packen. Mag wenn, en Swienegel finnt dor sien Winterquarteer.

Denn kümmt en düchtigen Regenschuer, ik schuul för en ganzen Stoot ünner dat Schuppendack, doch dat höllt nich op. So gah ik eerstmal na binnen. Un naher heff ik mien Bläderhopen vergeten. Binnen is dat so schöön warm un kommodig.

Annern Dag ruust en stevigen Harvstwind, as ik an'n Morgen ut de Puuch kaam. Ach du leve Tiet, wat nu? All mien Blääd liggt wedder uteneen op den Rasen, keen Hopen mehr to sehn. Schiet ok. De Wind dreiht de Blääd un speelt mit ehr. Un denn fallt mi dat schöne Woort „Küselwind“ in. Küseln in'n Wind doot nu de gelen, roden und brunen Blääd. Schmuck is dat – un ik vergeet ganz gau mien Arger över de Arbeit vun güstern. De weer umsünst, man nu heff ik Spaaß an den Küselwind. Ik denk an mien Kinnertied, wenn wi uns rümdreiht hebbt, de Arms wiet uteneen, ümmer op dat Gras, bit wi an't Enn henplumpst sünd. Uns weer swiemelig vun all dat Küseln.

Binnen in de Stuuv leeg de Brummküsel – wo geern hebbt wi em in den Gang sett. So laat uns denn man mit den Wind in de düster Tiet rinküseln – man kiek, an'n Heven is al wedder en Wulk optreten. Dor achter is dat blau un hell.

Windig Gröten vun Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund.

zur Startseite

von
erstellt am 19.10.2013 | 06:00 Uhr

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen