zur Navigation springen

100 Sekunden Platt : Backen bleven

vom

Früher und heute: Die Not nach den Zeugnissen ist immer noch ein Thema. Marianne Ehlers bringt ein Beispiel mit – ein Gedicht von Hermann Claudius.

Jüst hett dat Tüügnissen geven in de Scholen in uns Land. De een is tofreden mit dat, wat dor so binnen steiht, de anner nich so. Un denn gifft dat noch de Ünnerscheden, wat Kinner un wat de Öllern dorvun hoolt.

Backen bleven is seker keeneen – un de Kinner weet ok gornich mehr, wat dat egens is. Later hett dat heten: Sitten bleven. 100 Johr is dat her, do hett Hermann Claudius en Gedicht över düt Thema schreven:

Backen bleven

Och – lütt Hein mag nich mehr leven. He is wedder backen bleven. Scheef sien Böker ünner’n Arm steiht he mank den Kinnerswarm: Backen bleven!

Swoor dat Hart, so swoor vun Truern slickt he lurig lang de Muern, sett he langsam Been vör Been, fangt he meist al an to ween’n.

Man mit eenmal mutt he denken: Vadder wull em en Trummel schenken, Trummel un en Scheetgewehr - wenn he röverkamen weer.

Mudder köff em wull en Säbel, un mit siene Kremperstevel as so’n richtigen Suldat exerzeer he lang de Straat!

Jungedi! Wat weer ’t en Leven - Weer he blots, weer he blots nich backen bleven - Ja, de lütt Hein wünscht sik dat, wat seker jedereen vun de Jungs sik to de Tiet wünscht hett. Vundaag wünscht se sik wat anners – un dor schall ok gornich över snackt warrn, wat nu beter is.

Dat geiht doch üm de Noot vun den lütten Buttjer. So will ik doch höpen, dat de Kinner vundaag mit ehr Tüügnissen keen Noot hebbt – un wenn doch, dat de groten Lüüd ehr stark maakt un ehr hölpen köönt.

School-Gröten vun Marianne Ehlers vun den Sleswig-Holsteenschen Heimatbund

 

zur Startseite

von
erstellt am 01.Feb.2014 | 06:30 Uhr

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen