Klassentreffen

Wi droap uns tweimal int Joahr in ein Gastwirtschaft

shz.de von
14. Mai 2013, 03:59 Uhr

Gediegen is dat, da glöwt de Lüüd, besünners de jungen, sonn oolen Rentner hätt nix to dauhn un beleweewt nich veel. Da will ick Jüch blot vun de letzten poar Dag vertellen. Fangt wi mal an mit Dienstag den sössten. Da harrn wi Klassentreffen. Toletzt bün ick up ein technische Oberschaul goahn, da kunnst du blot de Mittlere Reife moaken. Da hett mi dat allerbest gefollen, in de Klass, Deerns un Jungs tausoamen, weur ein grooten Tausoamenhalt. Noch hüüt droap wi uns tweimal int Joahr in ein Gastwirtschaft, ditmal in Seehoff in Lüttensee.

An Vörmeddag hebb wie eist mal buuten in de Sünn seeten. Denn ein scheunen, lütten Spaziergang . Achteran hebb wi scheun eeten un Koffee drunken. Un to vertellen hebb se sick, dat nimmt kein Enn. An Donnersdag müssen mien Kinner mit twei junge Bullen na Viöl. Dat licht bi Husum un da findt de "Landesfleischrinder-Schau statt." Da koamt jede Menge vun Rinderrassen tausoamen. Ick glöw, dat sünd mit alle uutländischen so bi twintig.

Uns lütte Dexter hüürt da natürlich mit dortau. Uns meisten Rinder sünd all buuten. Hüürt sich so Anfang Mai. Blot noch drei Modderkeuh mit ganz lütte Kalber sünd noch binnen . De möt eist noch beeten sülwststänniger warn . Doartau noch ein poar Tieren Jungveih un uns niede Rassetieren de söss Murray Greys. De will Biene noch de Klauen snieden. Dat moakt de Deern mit den Klauenstand, den ick ehr mal buut heff, ganz alleen. Na ja Bine un Maik mit de Bullen in alle Herrgottsfreuh na Viöl, Philip is verreist un Vaddern weur taustännig för den Rest. Ick weur wedder Kaptein, aber leider ock Smutje un Schippsjung. Faudern, Uutmisten, streun un sowat. Is doch gaud, wenn de Oole mit sien 79 dat noch kann. Abends keumen uns Rinderzüchter meu aber glücklich nahuus.

Uns rode Jungbull is Landesreserve- Sieger worrn, öllich mit Schärpe un Pokal. De Goaren heff ick ock unner mien Fittiche noahmen, Bine hett rein kein Tied mit Praxisdeinst un Veihtüch.

Morgen , also Friedag, hätt Katharina-Maria Kagel Monika un mi ton Koffee inladt. An mien 75. Geburtsdag hebb mien Kinner mi ein Uptritt vun uns grootoarige Sopranistin schinkt un siet de Tied sünd de Sängerin un wi ein Hart un ein Seel. Wi loadt uns geigensiedig in un dat is siehr scheun. In de Wiehnachtstied hebb wi all de scheunen Wiehnachtsleeder sungen un dat bi Punsch un Bratappeln. Sünnabend , Klock veirtein fangt de Föftig-Joahr- Fieer vun unsen Chor an.

Kannst mal seihn, sonn oolen Rentner hätt anduernd wat üm de Uuhren un bestimmt kein Langewiel!

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen