zur Navigation springen
Pinneberger Tageblatt

22. Oktober 2017 | 19:54 Uhr

Wat uns Leven riek maakt

vom

shz.de von
erstellt am 04.Mai.2013 | 01:14 Uhr

Pinneberg | Wat maakt dien Leven riek? Denkst du an den Lotto-Gewinn, op den du al twintig Johr töövst? Villicht is dat Töven op den Gewinn jo dien Glück - ick meen, dat du den Gewinn noch vör di hest; de Möglichkeit, de di drömen lett. Denn wenn dat Glück kummt, wenn de Lottogewinn op di daalsleit, denn slaat ok de Probleme to: Du musst dor wat mi maken, mit dat Geld. Du musst dat anleggen.

Du musst överleggen, wer wat afkriggt. Un du weetst, wat du anleggst, dat kann verloren gahn; wat du afgiffst, kann Arger inbringen. De mehrsten föhlt sick ungerecht behannelt.

In dat Wekenblatt "Die Zeit" gifft dat ganz achtern een Siet mit den Titel "Was mein Leben reicher macht". Dor fang ick meist to lesen an. Un de schrievt nich över dat Lottoglück. De schrievt över de lütten Dinge, de ehr glücklich maakt:

De Mann hett Dunnersdag en Hörgerät kregen. Ann Freedagmorgen maakt he dat Finster op, lustert, kickt verwunnert un seggt: "Siet twintig Johrn höör ick ton ersten Maal de Vogels tiriliern!"

Dat is dat Enn von März. Dat regent Snee. De Lüüd lengt na dat Vörjohr. Ingrid R. geiht mit ehrn Mann in den Botanschen Goorn, gaht in dat Glashuus, wo de tropischen Planten un de Bodderlicker tohuus sünd. Un een von de Botterlicker sett sick ehr op de Hand. Blifft dor, reckt de Flünken, man he blifft, bit se em opletst an een Orchideenblööd afsett.

As Ingrid mit ehrn Mann wedder op de Straat geiht, is de Himmel jümmer noch gries un de Wind weiht koolt, man se weet, dat se kott maal int Paradies weer.

Gerd B. vertellt von een Situation inn Bus. Blangen em sitt en öllern Mann, de minnachtig opn jungen Mann daalkickt. De junge Mann hett en swatte Huut. He kickt fründlich in dat missvergnöögte Gesicht von den öllern Keerl. Doch dat hölpt nich. Unvermodens böögt sick de junge Mann na vörn un seggt: "Ich bin Schwarzfahrer." De Lüüd lacht Tranen. De mehrsten stiegt ut. De öllere Keerl kickt verbiestert un hett nix begrepen.

Ick heff mienen glücklichen Moment nich schreven. Man ick weet den noch genau. Ick heff na mien Pension noch in en Grundschool en beten Ünnerricht maakt. Un dor is mi passeert, wat mi in mien ganz Lehrerleven nie passeert is. Ick harr de Drittklässler in de Paus entlaten, do keem en Deern trüch in de Klass un reep vull Freid: "Vielen Dank für die schöne Stunde!" Ick bün de ganze Week op Wulken lopen.

zur Startseite

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen