zur Navigation springen
Pinneberger Tageblatt

19. August 2017 | 00:31 Uhr

Rüchwarts verstahn un vörwarts leven

vom

Pinneberg | He is jümmer en goden Verteller ween un en grandiosen Vördräger von sien Geschichten. De Geschichten, hett he maal seggt, liggt op de Straat - een mutt dor bloß en Oog för hebben, en Ohr, mutt weten, wo se anfangt un wo se ophöört.

Wenn Schrieverslüüd öller warrt, ännert sick meist ehr Geschichten. Faken warrt se behäbiger. Bi Reimer Bull hett sick annerswat ännert. Fröher hett he Geschichten schreven, de em "Övern Weg lopen" sünd: över Klopp, den Polizisten, de as Gesinnungsterrorist för den Führer arbeit hett; över de Fro, de na den Doot von ehr Mudder de Wohnung oplööst, un de Käthe-Kruse-Popp süht, de se as Kind kregen, mit de se aver nie nich spelen dörf hett, wegen de Popp jo för en Kind veel to schaad weer.

Man sien letzten Böker sünd anners. In "Is allens anners as güstern" vertellt he vonn Mann, de sien Fro to Graff brocht hett. Af un an is he bi Anna opn Karkhoff, steiht un denkt un kickt. Süht, wo de Arbeiters den Graffsteen von Peter Hansens Graff wegbringt. Na Peter sienen Dood hett de Fro ehrn Namen foors mit opt Graff setten laten. Man nu will se wedder freen un weet nich, op wecken Steen se maal stahn will un mit wecken Namen.

De Ick-Verteller geiht twee-, dreemaal de Week in dat Hotel Seelust, drinkt Koffi, itt Koken, snackt mit de Weertslüüd, mit Fro Greve un de annern Rentner, snackt över dat Leven. Eenmaal dröppt he enn Witzeverteller. De vertellt em sienen besten Witz: "En ool Poor will sick scheden laten. Du leve Güte, seggt de Anwalt, wo oolt sünd Se denn? 96, seggt de Mann; 90, seggt de Fro. Un worüm sünd se nich fröher kamen? Dat güng nich, müssen Rücksicht op de Kinner nehmen. Un nu keen Rücksicht mehr? De Kinner sünd doot, seggt de Olen."

Nu is Reimer ok doot. Sien letzt Book "Jakob sien Geschichten" füng mit den Satz an: "Ik bün Jakob." Jakob is Witwer, jüst as sien Fründ Willem. Beid weern Lehrers. Beid möögt sick, liekers Willem Trost bi den Herrgott söcht un Jakob doröver schüddkoppt. Nu is posthum noch en Book rutkamen: "Lange Nachten ünner de Sünn". Dor vertellt Reimer Bull von Lauritz Thomsen, de op de Lofoten föhrt, un dor de Fadens von sien Leven uteneen pulen will. Ok hier heet dat: "Ick bün Lauritz."

"Verstahn kann een dat Leven bloots trüchwarts", seggt Kierkegaard, "leven mutt en dat vörwarts". Dit Motto steiht twors nich in dit Book, man dorüm geiht dat hier: dat lange Leven trüchwarts to verstahn un dat korte Enn vörwarts to leven. Un op beide Strecken kaamt den Verteller jümmer wedder Froons in de Quere.

zur Startseite

von
erstellt am 10.Aug.2013 | 03:14 Uhr

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen