De Tranenwett

Avatar_shz von
26. Januar 2013, 01:14 Uhr

Pinneberg | Wenn een würklich goot singen kann, so as de Callas or Caruso, denn hett he dor ja ok wat vun: Ruhm, Ehr un Geld. Wenn een aver bloots so even good singen kann, denn hett he dor egens nix as Verdruss un Plichten vun. So güng mi dat in de Schooltiet. Do müss ik as Tenor in de Schoolchor singen: Friedags in de lesde Stünn, wo de annern all na Huus gahn kunnen.

Bi mien Fründ Reinhard weer dat ok nich veel anners. Sien Vadder weer Paster, un so müss sien Söhn in de Kark in Kinnerchor mitsingen. Ok to de Tiet, wo de annern buten spelen kunnen, schull he denn Singen gahn.

Aver dat geev ok en Schangs, wo düsse Chorkinner Höög an de Saak harrn: Wenn nämli Hochtiet weer in de Kark. Denn müssen se ok singen, un denn kreeg elkeen föftig Penning as Singelohn. As se düt Speelwark nu jümmers wedder maken müssen, wurr jem dat aver doch en beten langwielig, un so harrn se sik wat utdacht, dat in de Saak en beten Spaaß keem. Wieldess sik de Paster mit de Hochtietslüüd afgeev, kunnen se de Bruut jümmer fein int Oog hebben un do is jem de Idee ganz vun sülvst kamen: Ward de Bruut nu bi dat hillige Doon wenen oder ward se nich wenen? Ja, un dorüm hebbt se denn wett: gifft dat Tranen, oder gifft dat keen Tranen bi de Bruut?

Nu heet dat ja "De wetten will, de will ok bedregen", un so hett mien Fründ sik bi sien Vadder, de Paster, "Insiderinformatschoon" halen wullt, as dat hüüt so heet: Of de Bruut nu mehr nüchtern weer oder mehr geföhlvull veranlaagt. Aver dat hett em nich veel holpen, denn wat gifft dat nich all för Grünn to wenen! De eene weent, wiel se ehrn Brögam nu endlich an de Angel hett, de anner weent bloots wiel allns so fierlich is un dat Geföhl mit ehr dörgeiht, un noch annerwelk weent womöögli ut Vörahnen vör all den Kummer un dat Leed, wat op ehr tokamen kann. So weer dat nienich recht vörut to sehn, woans dat utgüng mit de Huleree vun de Bruut. Un so hebbt de Chorsängers denn töven müsst, bit dat een vun jem flustern dee: "Nu, nu flennt se", oder se hebbt luern müsst, bit de Paster toenn weer mit sien Sermoon, un denn hebbt de annern jucheit: "Nix, keen Tranen! Hett nich huult!" Un denns harrn de ehr Wett wunnen.

Un so keemt, dat mennigeen vun de lütt Sängers mit een Mark na Huus güng un annerwelk ehr Singegeld verwett harrn.

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen