Watt för’n Dag – un watt för’n Nach

von
19. Januar 2018, 12:12 Uhr

Du muss weeten, dat ick op een Buernhoff lehrt häv. Wie han veer Peer un noch keen een Schlepper. Dem Lehrling wär een Gespann todeelt, dat weern twee von denn brunen Schleswigers. Mit denen truck ick denn morgens los – tun Plögen, Echen, velich ok Dünger streun, vun den schwatten un den witten Schiet.

Dag für Dag noh dat Fröhstück häv ick mi de beiden Dicken ut de Box holt un in de Middelgang vun denn Peerstall dirigert, und se kreegn nu dat Geschirr för de Arbeit öwer. Ok dat mut man ers lehrn, damit allns tosamen passn deit: Dat fangt an mit dat Infetten von dat Ledder – wat een Sündagsarbeit för den Lehrling wär!

Dat Brustband vun dat Geschirr schull richtig anpasst sien, damit de Kraft vun de Peer richtig utnutzt warn kun. Dat schull ok nich drückn un keen Wehdag för dat Tier warn.

Toletzt käm achtern de Schweifriemen un vörn de Halfter dran, un immer ward dobi mit de Peer snackt, dat gäv Vertrun to enannner. Ick wär dabi jümmers to freen und ok glücklich, bit de Halfter dran weer. Fanny weer de Stut und doneben ha een Wallach sien Platz. Moritz heppt wi em nennt.

Mit achtein Johr weer ich mit een Meter un achtig utwussen un dennoch kreeg Fanny ehr Kop immer so hoch, dat ick Möhte har, dat iserne Mulstück int Mul to kriegn. Man mut denn en beten geschickt sien un vörher die Fingers achter de Tehn schuben, dann kümmst du licht dorhen wohen dat Deel mut.

Veele Jorn later – ick weer inne Twischentied längst ünne de Hauf – har ick jümmers dulle Dröms. Ick hev davun drömt, dat ick biet Plögen keen een lieke Kant torecht kreeg. Ick hev davun drömt, dat ich bi Nebel nicht gut kicken kunn und so weern die Drillregen krumm und schev – kunn man en halv Johr över sehn, all de Nachbarslüt!

Ick hev drömt von dat Tüch vun Ratten, de fröh morgens noch in Stall rumlepen or vun de Peer över Nacht dot pät worn weern. Ick har Sweet up de Stirn, wenn ick doran denken de, dat över Nach de Hässelkist mit de Schrotkist open laten warn wär - een Tier reth sick vun den Stallhalfter lot un freet sick so full, dat ok de Tierdoctor nich mehr helpen kun.

Un denn heev ick drömt, dat ick bi dat Opschirren von Fanny wer. Un se hett all wedder den Kopp so hoch un ick har all wedder mien Aggewars, de Trens int Mul to kriegn. Ick wär so fünsch, dat ick ditmal utholen de und dem Peer mit fulle Wucht en op dat Flatzmul schallert häv – un denn passert wat ganz Schlimmes: Mien Fru schriet plötzlich neben mi un stammelt ganz fünsch, ob ick denn den Verstand verlorn har - ick hev nich Fanny dropen, avers mein Fru!

Nu sind wi fiefunföftig Johr tosam, dat Och het alang die ole Farv weller kregen un ick hev se nie weller slagen – echt!

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen