Dat ole Wagrien wies sik in Maienpracht

Petrus mök den Waterhahn dicht

shz.de von
19. Juni 2013, 03:59 Uhr

Eutin | Nu weet wi dat niep un nau: Petrus is een plattdüütschen Mann. Tominnst hett he uns plattdüütsche Spraak heel geern.

In Wonnemaand Mai hett dat dit Jahr besünners veel Regen geven. Männichmal weer dat uk so koolt, dat de Aven anbött or de Heizung anmakt warrn müss.

Güng de Maten vun de Stadtgill Eutin nu avers op een latere Mai- oder Rapsfahrt, lach de Sünn vun Heven un de Plattdüütschen harrn veel Höög över dissen feinen Dag.

Dat Meddag-Eten wür för den Sünnavend sachts beten fröher as sünst innohmen, denn paar Minuten na Klock een föhr Rainer Witt, de Chef vun de Sarauer Busfirma Witt, vun Stadtgraven los. In Niedörp steeg noch een Handvull Maten to un denn güng dat över de B 76 na Niestadt, de drüttgröttste Stadt vun Kreis Ostholsteen.

Werner Guderjan, de tweet Vörsitter vun uns Gill, verklar na sien Willkamen för de Maten lütt beten wat ut de Heimatkunn.

Wenn wi Norddüütschen för de Bayern uk de "Flachland-Tiroler" sünd, is dat siede Land nich blots platt. Dat mag för Rebeden int Ümfeld vun Olnborger Graven gehn, nich avers för Heringsdörp, wo dat Ziel för dissen Dag "Goot Görtz" tohöörn deit.

Dat is dar jüst so, as harr

in de Iestied noch mal een Recken un Strecken geven, üm denn wedder later dat Land in Norden vun Ostholsteen sied to maken. So is dat wag rische Bargop- un wedder Dalkamen för de Minschen, de dar levt, männichmal swor, avers dat gifft jümmers een feinen Utkiek.

Markenteken in de Landschop sünd Bungsbarg-Toorn, de Ostsee, Olnborger Kark un de Fehmarnsund-Brüüch.

Middewiel staht dree "Windkraftparks" in den Hauptoort, woto noch Augustenhof, Fargemiel un Görtz, as uk Kalkbarg, Klötzin, Rellin un Siggen as uk Siggenermühle, Steensdörp, Süssau un de Weilandthoff tellt.

De Gootsbesitter-Familie Weilandt hebbt op ehr Goot Görtz blangen de Landwirtschop de Kunst in ehr Schünen intrecken laten. Dar gifft dat Utstellungen un een Café un anner Bedrieven laadt de Lüüd in. So harr dat Ruth Beusen uk vun Fru Weilandt vertellt kregen, as se sik üm Fahrt un Besöök op Görtz Utkunft halen dö.

Dar op weern de Maten nu jo nieli, avers eersmal genoten se de Fahrt. Bilütten wür Gosdörp un Altratjensdörp dörchföhrt un rundüm stünn de Natur in ehr smuckstes Vörjahrskleed. De Syregnbüscher (Flieder) wiesen ehr vulle Pracht. Kastangelbööm harrn de Lichter opsteken, un in de Gaarns weer jüst Blööhtied vun de besünners schönen Goldregen. In de Knicks weer Hochtied. De Swartdorn (Slehn) wiesen dat festliche Witt. Dar mutt een doch dat Hart överlopen.

Een wunnerbaren Fröhjahrsduft sweev övert Land, wo seker de golln Raps-

feller bidragen hebbt. Op männich een Steed weer de Raps darbi, Atüß to seggn, avers höger gelegene Feller lüüchen noch goldgeel in de Sünn.

So weert uk op Goot Görtz, dat vun frisch Gröön un goldgeeln Laken süümt wür. De Geschicht vun disse holsteensche Goots-Anlag geiht trüch bit 1263 un siet hunnert Jahrn is se in Besitt vun Familie Weilandt un nu in veerte Generatschoon. De jetzige Huusherr Johannes Weilandt hett as Landwirt dat Lei in sien Hannen, un an sien Siet steiht sien düchtige Fru.

Dat Goot is een Ackerbu-Bedriev mit üm un bi veerhunnert Hektar för Koorn un Raps. Siet mehr as twintig Jahrn ward ole Schünen un anner Gebüden för Touristik nutzt, darmit de Goots-Anlag Bestand hett. Kümmt de Besöker dörch dat Door-

huus, wobinn een Warksteed för Piepen ünnerbröcht is, hett he glieks een feinen Utkiek op dat Herrenhuus vun 1868. In de Midd vunt 19. Jahrhunnert is dat in niegotischen Stil buut worrn. Anslüten deit sik een Park mit ole Bööm. Disse Steed ward blots privat nutzt, wat vun de veelen Lüüd, de in de Tied vun März bit Oktober (dingsdags bit sünndags 11 bit 18 Uhr) na Goot Görtz kaamt, respekteert ward. In den ehemaligen Jungveeh-Stall - ut Jahr 1856 - is een "Schüün-Café" inricht worrn. Wegen dat feine Weeder un de gesunne Luft genoten de Eutiner Kaffee un Koken satt buten vör de Döör. De leckere Koken - wür later to höörn - ward na ole Rezepten int Herren-

huus backt.

Wo fröher de Kalvern ehr Tohuus harrn, is een Restaurant entstahn un in den fröhe ren Peerstall vun 1844 sünd verschiedene Kunst-Handwarker introcken, de uk för Dekoratschoon för Huus un Gaarn tostännig sünd. Klar, datt een Hoffladen gifft, wobinn allns to hebbn is, wat goot smecken deit, vun Kantüffeln bit Marmelad, vun Wüst un Schinken bit na Gemüüs. In den Kohstall vun 1850 stünn fröher mal 90 Melkköh. Later keem Kalvern un Bullen darto. Dörch een grooten Orkan an Anfang vun de 90er Jahrn müssen allerhand Deele vunt Gebüüd afreten warrn. Veele Reparaturen weern nödig. Nu sünd dar Kunsthandwarker togang, de Edelsteen un anner Smucksaken anbeden doot. Glaskunst ward dar uk besünners pleegt.

De Görtzer Bernsteen- Stuuv is in de Koorn-Schüün vun 1923 ünnerbröcht. Hier künnt Lütte un Groote dat Sliepen vun Bernsteen lehrn un an Smuck-Seminare deelnehmen. Sülversmuck mit Korallen un Parlen, avers uk mit Bernsteen treckt de Ogen op sik. Waren ut fiene bemalte Sied, Füller, de mit de Hannen dreiht (gedrechselt) worrn weern, sünd to hebbn, avers uk Porzellan, Böker un Keramiken.

Kinner sünd op dat Goot jümmers geern willkamen. För se gifft dat Speelplackens mit Schaukeln, Rutschbahn un Klattertoorn. Langewiel kennt dar keeneen.

De Eutiner harrn dat

Meen: "Wi hebbt so veel Godes vör uns Döör un bruukt gar nich wiet weg, üm een groot Belewnis to hebbn." Trüchaars güng dat dörch Olnborg, Lensahn tohuus un överall grööt de smucke Natur. Seker hett männicheen an dat Leed dacht: Freut ju över Gott sien Warken, schön un herrlich is sien Eerd, vull vun Leven, vull vun Wunner. Dankt un löövt, geevt Gott de Ehr!"

zur Startseite

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen