zur Navigation springen
Nordfriesland Tageblatt

16. Dezember 2017 | 18:15 Uhr

Mit Vertellen un Knerken int Halligleven

vom

shz.de von
erstellt am 05.Aug.2013 | 03:59 Uhr

Nordfreesland | De ersten Gäste sind all dor, Stöhl warrn toholt, twee setten sik op de Trepp, annern möten stahn. "Mehr geiht nich", heet dat.

Hochdüütsch, Plattdüütsch un Schwyzerisch is to hören. Wat kümmt nu wull? "Leben auf einer Hallig - Lesung und Gespräch mit Halligbewohnern im Amsinckhaus", sodenni stunn dat int Internet. Passt to en wunnerschöne Summeravend in Sichtwiede vun de Halligen.

Heinke Ehlers begrööt de Besökers un stellt al mal Anni Both un ehr Dochter Anke vör. Dorto kummt de Henwies op dat feine Book "Halliglüüd" vun Christiane Jenemann.

Ganz akribisch hett Heinke Ehlers vun dat Team Amsinckhuus sik vörbereitet. Mit ganz veel Grundweten föhrt se de Tohörers ran an dat Thema. De Halligen sind Wellenbrekers, sounsoveel Lüüd wahnen op de enkelten Halligen. Dat bedüden de Hallignaams. Langeneß is de gröttste Hallig. Ohn Halligen weern dat Fastland un dormit ok de Köge bi jede Stormfllot in Gefohr.

Un denn rin int Leven op de Hallig. Afwesselnd drägen Heinke Ehlers un Anke Both-Paulsen Texte vör. Dor geiht dat um dat Wohnen, um de Tiern, um dat Eten. Avers ok um de Schooltiet, dat Dootblieven un de Stormfloot. Dor warrd vertellt vun en ganz anner Leven un dat gor nich wiet weg vun unse dägliche Fastland-Tohuus.

Höhepunkte sind avers de Twischdörch-Vertellen vun Anni Both. "Dat kann ik nich op Hochdüütsch vertellen", seggt se. Erst will se op en Hocker stahn. Avers se wirkt dörch ehr Persönlichkeit. Harte Tieden hett se dörchmaakt, as Hebamm, Gemeendeschwester un Bestatter - en "lütte" Person mit ganz, ganz veel Knööv. "Liekers, lacht hebbt wi veel."

"De Hallig weer vör uns de ganze Welt. Mehr geev dat nich", vertellt se. "Dor hebbn wi leevt un dorvun hebbn wi leevt." Drastisch beschrifft se ehr Utbildung to Hebamm in Kiel, dat se ehr Dochter denn de ersten twee Johr meist nich sehen hett. Se klaagt nich, se vertellt.

Bekannte Gesichter entdeckt se int Publikum. "Dien Kind heff ik ok mit op de Welt hulpen."

"För de Hebamm bin ik utbildt worrn, de Gemeendeschwester un de Bestatter sind denn so blangbi dorto kamen."

Ok Dochter Anke vertellt begeistert vun Möveneier-Söken, vun Dittenperrn un vun dat spezielle Eten op de Hallig. Mit ölven Johr gung dat denn leider all nat Fastland int Internat.

Nadenklich worrn all bi dat Thema Water. Söötwater is dat Problem un immer knapp. Na de Stormfloot 1962 harr se een Week lang en Baby nich waschen kunnt. Schlimm weer de Tiet för Mensch un Tier. "Dat Brüllen hör ik noch!"

Dat worr noch laat, ant Enn, bi en Schnack mit Anni Both, Knerken un Teepunsch.

zur Startseite

Gefällt Ihnen dieser Beitrag? Dann teilen Sie ihn bitte in den sozialen Medien - und folgen uns auch auf Twitter und Facebook:

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen