Jürgen greve vertellt : Breiholter Geschichten: Op Söök na’n Sporplatz – Avers nich över’t Geharkte

Jürgen Greve.
1 von 2
Jürgen Greve.

Dat Roopen no een richtigen Sportplatz woor jümmers luuder. Er erst as de Sportler drohten, de Bildzeitung över de slimmen Tostänn in dat 1500-Inwohner-Dörp Breiholt to informieren, keem Bewegung in den Gemeenrood. 1968 woor endlich de niee Sportplatz inweiht.

shz.de von
23. November 2013, 10:30 Uhr

In de Harvstferien weern uns beiden Enkeldöchter, negen un ölven Johr old, bi uns in Breiholt op Ferien. De Lütte speelt siet een Vierteljohr Handball. So weer doch kloor, dat ik as oolen Handballer mit ehr Training mooken müss. Mien Fru hol de oolen Turnschoh vun’e Böhn un den güng dat af no’n Sportplatz.

Ünnerwegns mooks ik mi Gedanken, dat den Platz jetzt in de Ferien vull ween kunn. To mien Överraschung weern wi beiden de eenzigen op den grooden Platz. Dor müss ik an mien Kinnertiet denken. Wi harrn in Breiholt in de Meern vun de föfftiger Johrn keen richtigen Sportplatz. Op den Rollerbarg, een Sandkoppel buten vun’t Dörp, weer wull aster in de viertiger Johrn een Speelfeld buut worn.

Over siet de Breiholter Sportvereen den Speelbedriev 1951 ut verscheeden Gründen instellt harr, weer dat Feld vun de Rieder nutz worn. Ok harrn de Kaninken deepe Löcker buddelt. Wi ballverrückten Jungs versöchen – wenn ok mit wenig Erfolg – de Löcker dichttoschüffeln. As denn ok no een Holtsammler unse sölvstbuuten Tore tweisoogt harr, weer vör uns dat Thema Rollerbarg erledigt.

Bi dat Sööken no een nien Bolzplatz lannen wi denn op Buer Hermann sien Huuskoppel. Doch de harr wat dorgegen. Siet sien Jung sik bit Footballspeeln op’n Rollerbarg den Foot broken harr, weer den Sport vör em een roodes Dook.

Wi versöchen over liekers dor to speelen. Wenn Buer Hermann vun wieden to seh’n weer, smeeten wi uns platt op’n Buuk in’t Gras un meenen he schull uns ni sehn. He woor uns liekers wies un dat speelen op sien Koppel weer vörbi.

Wi hebbt denn op den Platz vör de School (wo hüüt de Kark steiht) trainiert. Dorbi keem uns topass, dat dor rundherüm Böhm stünnen, de wi good as Tore nutzen kunn. Den Platz harr over een grooden Nodeel. Op de een Siet wohns Fru Hansen, een resolute un püke Fru. Besünners ehrn Hoff un Goorn harr se penibel in de Reeg. Wenn unsen Ball mool över den Wierndrohttuun op ehr Grundstück floog, müssen wi bi’t wedderholen över’t „Geharkte“. Dat hett se uns bald afleert. Se sett sik vör’t Fenster un tööv, dat den Ball över den Tuhn floog. Denn snapp se sik em un nehm em ünner Verschluss. Dormols weern de Bälle knapp.

Fru Hansen rück unse Bälle eerst wedder ruut, as wi versprooken harrn, uns een annern Bolzplatz to söken. Wi hebbt denn een Tiet op de lütte „Hamannsche Koppel“ speelt.

De 1963 wedder beleevte Breiholter Sportvereen müss de eersten Johrn sien Grootfeldhandball-Punktspeele op een Schoopkoppel utdregen. Vör’t Speel müss de Schoopschiet wegrüümt warrn.

Dat Roopen no een richtigen Sportplatz woor jümmers luuder. Over erst as de Sportler drohten, de Bildzeitung (!) över de slimmen Tostänn in dat 1500-Inwohner-Dörp Breiholt to informieren, keem Bewegung in den Gemeenrood. 1968 woor den endlich de niee Sportplatz inweiht.

To’n Schluss müch ik no vertelln: Mien Enkeldochter un ik hebbt so goot Sprungwurf trainiert, dat se no de Ferien vun ehr Trainer een grootes Lob kreegen hett.

zur Startseite
Karte

Diskutieren Sie mit.

Leserkommentare anzeigen